गंगा


धुराबरोबर विरत जातात
राग लोभ, चिंता क्लेश
राखेबरोबर विखरत राहतात
अस्तित्वाचे भग्न अवशेष

तेहि घेते भरून मडक्यात
जीवनाची आसक्ती
शोधत राहते गंगाजळात
मुक्तीची शाश्वती

ओझे वाहत निर्माल्यांचे
अन अस्थिंची अर्चना
तिचा आत्मा करतो आहे
मुक्तीची प्रार्थना

Advertisements
  1. ओझे वाहत निर्माल्यांचे
    अन अस्थिंची अर्चना
    तिचा आत्मा करतो आहे
    मुक्तीची प्रार्थना…..

    अप्रतिम..keep it up

  2. अप्रतिम..

  3. अप्रतिम कविता लिहिली आहेस सोनल. खूपच सुंदर. 🙂

    • Gayatri
    • जानेवारी 30th, 2010

    khuuuuuuup ch chhaan..
    esp dusra kadawa…speechless

    • ngadre
    • फेब्रुवारी 2nd, 2010

    You proved it again…You are great..
    Jabardast..

    • sonal
    • फेब्रुवारी 2nd, 2010

    Thanks Thanks Thanks…triwar thanks.
    BTW gadre saheb jage wha aata. Liha kahitari.

    • msayyed
    • फेब्रुवारी 2nd, 2010

    khoop chan

  4. khupach chhan ahe tuzi kavita…… shabda….ase apratim ahet…

    ek kavita mi keli hoti ashi …

    kashi hoti mahit nahi..
    vach
    अस्थी सामावून घेतो…
    कलश या नियतीचा…
    गंगातिरी योग येतो..
    जलामध्ये निर्जल होण्याचा..

    ओंजळीतून तिरपा होतो
    कलश अस्थी सोडत जातो..
    कालाय तस्मे नमः
    आत्मा तिथे सांगत असतो..

    • sonalw
    • फेब्रुवारी 3rd, 2010

    chaan akhilesh!

  5. mazya navala ish kashala jodal ho?

  6. अप्रतिम.

  1. No trackbacks yet.

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s

%d bloggers like this: