सांगाती


YD कडून खो घेऊन जे काही सुचलंय ते उतरवते आहे.

गुलजार ची ‘आम’ ही कविता येथे देत आहे. आणि त्याचा स्वैर अनुवाद देखील.
______________________________________________________________________
आंम

मोड़ पे देखा है वो बूढ़ा-सा इक आम का पेड़ कभी?
मेरा वाकिफ़ है बहुत सालों से, मैं जानता हूँ

जब मैं छोटा था तो इक आम चुराने के लिए
परली दीवार से कंधों पे चढ़ा था उसके
जाने दुखती हुई किस शाख से मेरा पाँव लगा
धाड़ से फेंक दिया था मुझे नीचे उसने
मैंने खुन्नस में बहुत फेंके थे पत्थर उस पर

मेरी शादी पे मुझे याद है शाखें देकर
मेरी वेदी का हवन गरम किया था उसने
और जब हामला थी बीबा, तो दोपहर में हर दिन
मेरी बीवी की तरफ़ कैरियाँ फेंकी थी उसी ने

वक़्त के साथ सभी फूल, सभी पत्ते गए

तब भी लजाता था जब मुन्ने से कहती बीबा
‘हाँ उसी पेड़ से आया है तू, पेड़ का फल है।’

अब भी लजाता हूँ, जब मोड़ से गुज़रता हूँ
खाँस कर कहता है,”क्यूँ, सर के सभी बाल गए?”

सुबह से काट रहे हैं वो कमेटी वाले
मोड़ तक जाने की हिम्मत नहीं होती मुझको!
____________________________________________________
सांगाती

वळणावरच ते आंब्याचं झाड पाहिलंस?
खूप जुनी ओळख आमची…

लहानपणी, एका आंब्यासाठी
परसातल्या भिंतीवरून त्याच्या खांद्यावर चढलो होतो
कोणास ठाऊक कुठल्या ठसठसणा-या फांदीवर पाय पडला माझा
पण फेकून दिल चक्क मला खाली त्याने.
एका आंब्यासाठी?
मीही रागा रागाने दगड भिरकावत राहिलो त्याच्या दिशेने बराच वेळ.

पुढे माझ्या लग्नात आहेर दिल्या त्याने त्याच फांद्या
वेदिवरच्या होमासाठी…

मला आठवतय, सौ पोटुशी असताना,
त्यानेच पुरवले होते तिचे डोहाळे,
कैर्या पुरवून पुरवून

काळाबरोबर सगळंच बदललं.
मोहोर गेला. पानही झडलीत आता

बायको सांगायची माझ्या मुलाला कधी कधी,
” त्या झाडावरून पड्लायस तू माझ्या पदरात, त्याचं फळ आहेस”
नकळत गुलाबी व्हायचो मी सुद्धा.

आणि आताशा नाक्यावरून जाताना तो ही चिड्वायला लागला होता
“कौल उडाली का सगळी?” खाकरत म्हणे मुद्दाम, ऐकू येईल अशा बेताने.
तसा कसनुसा चेहरा करत हसत असे मी
.पण आज नाक्याकडे फिरकायची हिम्मत होत नाहीये
.
.
.
सकाळपासून ते झाड तोडतायत म्हणे कमिटी वाले!
__________________________________________________________________

कस काय जमलंय माहित नाही. पहिलाच अनुवाद आहे हा.
भाषांतर हा माझा प्रांत नाही. मुल कवितेवर अन्याय व्ह्यायचीच शक्यता अधिक.

माझा खो नचिकेत ला.

Advertisements
    • YD
    • जुलै 26th, 2010

    Chhan ahe kavita
    Anee bhareech jamalay anuvad ekdum naidargiktype, prashnach nahee.

    • ngadre
    • जुलै 26th, 2010

    me Mahendrajina dilaay kho. Ata baghoo bhadaktahet ki kaay majhyavar..

  1. bharich zaalay ki anuwaad…chaan!

  2. Are baapre… mala swatah la solid complex yeto anuwad kartana. tumhi sagle bhari aahat pan ya fieldmadhe.

    • raj
    • जुलै 27th, 2010

    मूळ कविता आणि अनुवाद दोन्हीही मस्तच.

  3. आत्ता आलं लक्षात.नचिकेतने खो दिलाय नां.. आत्ता समजलं काय करायचं ते.

    • आल्हाद alias Alhad
    • जुलै 27th, 2010

    मूळ कविता तर मस्तच आहे…
    भाषांतरही अगदी सहज उतरलंय…

    🙂

    • resh.akshre
    • ऑगस्ट 12th, 2010

    मनापासून धन्यवाद, सोनाली. (आणि इतक्या उशिरा उत्तर लिहिल्याबद्दल दिलगिरीही! यंदाच्या अंकाचं काम करायला म्हणून इतक्या दिवसांनी इथे आल्यावर तुझं पत्र दिसलं. :-P)
    काही मदत लागली तर नक्की कळवू. इतक्या अगत्यानं विचारलंस, भरून पावलं. 🙂

    – रेषेवरची अक्षरे – संपादक मंडळ

  4. Aahes Kuthe Sonal ?

  1. No trackbacks yet.

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s

%d bloggers like this: