बोन्साय


“हेलो”
“हेलो. मी बोलतोय”
“बोल”
“यायला उशीर होईल”
“नेहमीचच..त्यासाठी फोन कशाला?”
“हेही नेहमीचच”
“काय”
“हेच..कुचकट बोलण”
“निदान आजतरी वेळेवर यायला हवं होतस, आजचा दिवस विसरलास? आज…”
“माहित आहे. गौ चा वाढदिवस आहे. तिला फोन करेन नंतर. गणेश बरोबर तीच गिफ्ट सुद्धा पाठवतोय..party च्या वेळेपर्यंत येईल तो घेऊन”
“तिला गिफ्ट नकोय, तू हवा आहेस.”
“आज महत्वाची मीटिंग आहे client बरोबर. ”
“असं कधीतरी तुझ्या client ना पण सांग ना..माझ्यासाठी नाही निदान गौ साठी.”
“अडाण्यासारखी बोलू नकोस. ”
“अश्विन…”
“जावू दे मला वाद घालयाची इच्छा नाहीये..फक्त कळवायला फोन केला. गौ ला कसं समजावायचं ते मी बघेन..”
“आणि मी तिचा हिरमुसलेला चेहरा…”
“U r impossible”
“and u?”
______________

“कधी आलास?”

“झाला अर्धा तास. झोपला होतात दोघी म्हणून उठवलं नाही. ”
“ड्रिंक्स घेतोयस?..आत्ता? दोन वाजलेत रात्रीचे.”
“मग काय चहा च्या वेळी घेवू? तू झोप.”
“पार्टी मध्ये घेतलीच असशील..आत घरी येवून continue ? This is not good ashwin.”
“झाल lecture सुरु? तुला काय त्रास होतोय? झोप ना आत जावून तू. ”
“हे गौ साठी ठीक नाहीये.”
“गौ च्या समोर घेतोय का मी?
“सकाळी बाटल्या बघेल ती.”
“विल्हेवाट लावून झोपेन”
“तेव्हढी शुद्ध असणार आहे तुला?”
“Why dont you bloody trust me?”
“आवाज खाली कर..गौ उठेल”
“गौ गौ गौ…मी कोणीच नाही का? तुझा? तिचा?”
“हा प्रश्न मला नाही स्वतः ला विचार. good night ”

______________
“हाय”
“हाय”
“इतका थंड प्रतिसाद? अग जवळ जवळ दहा वर्षांनी भेटते आहेस. काही लाज. काय झालंय?”
“कुठे काय? सहजच वाटल भेटावस.”
“अशक्य. मागच्या पंचवीस वर्षांच्या मैत्रीत मी एव्हढी नक्कीच ओळखते तुला. मागच्या दहा वर्षात न भेटण्याची असंख्य कारण दोघींकडेही असताना आणि तरीही मैत्री आटणार नाही हि खात्री असताना तू फोन करून “भेटायचं,,आज, आत्ता” हे सांगण काहीही झालेलं असल्याशिवाय? शक्य नाही. बोल काय झालंय? ताकाला जाऊन भांड लपवण्याची तुझी सवय माहितेय मला. त्यामुळे बोल. please.”
“अग खरच काही नाही.”
“ओके. ठेवला विश्वास. आधी थंड गार पाणी पाज, गौ कुठाय? मोठी झाली असेल न ग आता?”
“छोटी असताना कुठे पाहीलयस तिला? खेळायला गेलीये खाली.”
“हा फोटो काय गोड आहे ग. भाग्यवान आहेस. छान सजवलयस घर.
बोन्साय? कसलं आहे? ओह संत्र्याच? cute आहे ग. झाडांची आवड तुला कि अश्विन ला?” ”
“आईना होती. आता माळ्याला आहे.”
” वा. अजून विनोद बुद्धी शाबूत आहे”
“thanks. बोन्साय अश्विन ने आणलंय. पण, मला नाही आवडत ते खुंटवून टाकण, आपल्या मजेसाठी””
“अरे हो. अश्विन कसा आहे?”
“मजेत.”
“आणि तू?”
“मजेत ग. का पुन्हा पुन्हा विचारतेयस. म्हटलं न सहज भेटवस वाटल. तेव्ह्ढाही हक्क नाही का माझा? काय ऐकायचय तुला माझ्याकडून नक्की?”
“अनु..अनु relax …बस खाली आधी.. पाणी घे. नाही विचारणार परत. सॉरी. तुला disturb नव्हत करायचं. ”
.
.
“सॉरी अज्जू. ओरडायला नको होत मी अस तुझ्यावर. पण त्या बोन्साय सारखा झालाय ग संसार..खुरटलेल्या नात्यांचा. येणाऱ्या जाणार्या प्रत्येकाने पाहून कौतुक कराव आणि मुळांनी त्या सुंदर cute दिसण्याची किंमत मोजत राहावं..अज्जू, ते बोन्साय म्हणजे आमच लग्न आहे ग..”
“अनु…”
_________________

“हाय”
“घरी? या वेळी?
“हम्म. गौ आहे घरात?
“नाही. क्लास ला गेलीये. anyways, तुला तिचं time-table माहिती असण्याची अपेक्षाच नाही..”
“अनु प्लीज. बर आहे ती नाहीये ते. बोलायचय जरा.”
“कॉफी करू?”
“नको”

“पुढच्या महिन्यात निघावं लागेल.”
“परत विचार कर..गौ ला तिच्या या वयात बाबांची गरज आहे.”
“अशी संधी पुन्हा मिळणार नाही. आणि जे कमावेन ते तुमच्याचसाठी.”
“पुन्हा तेच. कमावेन कमावेन… पण आम्हाला काय हवंय ते कधी विचारायची गरज वाटली? ”
“नाही. त्याची गरज नव्हती. आज गौ top च्या IB school मध्ये जावू शकते कारण मी कमावतो तेव्हढे. ती उद्या शिकायला बाहेर जाईल तेव्हा अभिमानाने मिरवशील. तेव्हा नाही खटकणार तुला हि कमाई…”
“गरज नव्हती? कधीच? गौ दिवसेन दिवस अबोल होत चाललीये, जास्तीत जास्त वेळ घराबाहेर घालवते, रात्री अपरात्री घरी येते, तुला या सगळ्याची जाणीव आहे?”
“ते तुझ काम आहे. तुम्हाला आजवर काहीही कमी पडून दिलेलं नाहीये मी. तरी तुला जर एव्हढी साधी गोष्ट सांभाळता येत नसेल तर तो दोष तुझा आहे, त्याच खापर माझ्यावर फोडू नकोस. and by the way, हे दिवस आहेत तिचे मजा करण्याचे. करू दे, काय प्रोब्लेम आहे?”
“कधी निघणार आहेस?”
“पुढच्या महिन्यात, तारीख नक्की झाली कि सांगतो.”
“गौ ला कधी सांगणार आहेस?”
“तिला काय सांगायचं वेगळ? तू सांग.”
______________

“फोन कोणाचा होता पपा?”
“कॅरोलीन. collegue आहे”
“फक्त collegue?”
” That’s none of your business. तू इथे शिकायला आलीयेस. तेच कर.”
” आईला कल्पना आहे?”
“नाही. अजून तरी.”
” आईचा विचार केलायत पपा? पपा you are cheating her. का करताय हे तुम्ही? मी इकडे आले नसते तर मलाही हे समजलं नसतं. ती तिकडे एकटी…”
“ओह stop it . You are just sounding like that ***”
“papa mind your language. तुम्ही माझ्या आईबद्दल बोलताय. ”
“मला चांगल माहितेय, तू शिकवण्याची गरज नाहीये. तू जे करायला आलीयेस ते कर, नको ते विचार करण्याची तुला गरज नाही…”
“कोणाला कशाची गरज आहे हे सगळ तुम्हीच ठरवणार आहात का कायम? तुम्हाला फक्त तुमची गरज कळते. ”
“हो कळते मला फक्त माझी गरज, कारण ती तुझ्या आईला कधीच कळली नाही.. तुझ्या जन्मानंतर ती फक्त तुझी आई झाली. गौ साठी गौ साठी सगळ फक्त गौ साठी. मला माझी बायको हवी होती पण ती फक्त आई झाली. It was not my fault. तरी मी तेव्हाच तिला सांगितलं होत की…”
“काय? काय सांगितलं होतंत पपा?”
“…”
“मला जायचय, उशीर होतोय. ”
“माझ्या प्रश्नाचं उत्तर द्या पपा. काय सांगितलं होतंत? कि मी तुम्हाला नकोय म्हणून?”
“…”
“answer me”
“गौ I have to go. bye. आणि कॅरोलीन चा विषय तुझ्यापुरताच ठेवलास तर बर होईल. anyways , इथे लग्नाची commitment नाहीये. त्या मुले तुझ्या आईला divorce द्यायचा प्रश्न नाहीये. आणि तू या सगळ्यात पडू नकोस हेच बर. ही गोष्ट माझ्या आणि तुझ्या आई मधली आहे.”
“खर आहे. ही गोष्ट तुमच्या आणि तिच्यातली आहे. आणि मी? नक्कीच तुमच्या आणि तिच्यातली नाहीये. bye पपा.”
.
.
.

____________
“हलो”
“हलो, गौरी प्रधान इथेच राहतात का?”
“हो, आपण कोण?”
“मी इन्स्पेक्टर सावंत बोलतोय, पनवेल पोलीस स्टेशन, आपण?”
“मी तिची आई बोलतेय, काय झालंय? गौरी ठीक आहे न?”
“तुमच्या सारख्या पालकांना काही झालं की मगच जाग येते. पोरांच्या हातात पैसा दिला की संपल काम तुमच. आता बाई माणूस आहात; जास्त काय बोलणार. तुम्हाला लगेच इकडे याव लागेल,”
“पण काय झालय सांगाल का प्लीज? ”
“पनवेलच्या फार्म हाउस वर rave party चालू होती, तिथे पडली होती तुमची पोर. injection घेऊन. डोस जास्त होता. serious आहे. लगेच निघा बाई तुम्ही.”

_______

“अश्विन”
“बोल, एव्हढ्या रात्री फोन?”

“गौ गेली. ”

“कुठे? काय बोलते आहेस?”

“गेली. कायमची. ”

“कळवायला फोन केला. तू इथे येईपर्यंत मीही नसेन. माझ्या गौने मला मोकळ केल. मी तुला मोकळ करतेय.”

“काय बोलतेयस तू अनु? are you out of your mind? कोण आहे तुझ्या बरोबर? गणेश कुठे आहे? मी श्रीकांत ला पाठवतो घरी, तू थांब…काहीतरी टोकाचे विचार करू नकोस.”

“खूप उशीर झालाय रे अश..अश्विन…”

“अनु, माझ्याशी बोलत राहा मी श्री ला फोने लावलाय. wait . ”

“अनु..”

“…”

“…”

“अनु मी येईपर्यंत थांब अनु..

“त्याची गरज नाही आता अश्विन. एकच गोष्ट शेवटची ऐकशील? तुझ्या ..तुझ्या आणि करो करोलीन च न? तुमच्या घरात बोन्साय ठे ठेवू नका..”

“अनु”

“अनु?”

“…”

“…”
__________

Advertisements
    • सुदर्शन
    • जानेवारी 25th, 2011

    chan jamali ahe.

    • yog
    • जानेवारी 27th, 2011

    very nice…
    like it very much…

    • Priya Kulkarni
    • जानेवारी 27th, 2011

    very nice…
    like it very very very much…

    I read it thrice.

    —Priya

    • GUDDU
    • जानेवारी 27th, 2011

    DAM GOOD

    • ngadre
    • जानेवारी 29th, 2011

    Great ch ahe.

    Pahili ch katha vatatach nahiye..

    first rection heech. Baki nantar.

    Ata tujha blog ajoonach interesting jhala..

    Katha ch yeoo det paathopaath..

    • vaishali
    • फेब्रुवारी 1st, 2011

    Very nice. I cant explain U what m feeling!!

    • sonal
    • फेब्रुवारी 4th, 2011

    Thank you very much.पहिल्याच प्रयत्नाला इतके प्रोत्साहन दिल्याबद्दल मनापासून सगळ्यांचे आभार. असेच येत राहा आणि प्रांजळ मत मांडत राहा.

  1. छान लिहिलयस. एक विचारू? बोन्साय आणि तिच लाइफ ह्यातला मेटाफर समजण्यात मी कमी पडतोय. सांगशील?

  2. आणखी एक. मी तुला फोलो करतोय म्हणजे तू लिहिलेल सगळ माझ्या प्रोफाइल वर, पेज वर दिसेल का? मला आवडेल.

    • sonalw
    • ऑक्टोबर 6th, 2011

    thanks writetopaint.
    bonsaay mhanaje wadh khuntawnyach kinva khuntanyaach pratik.
    ithe tichya naatyachi wadh khunliye. disaayla chaan disat bonsaay pan jhadachi wedana jhadalach kalate.

  1. No trackbacks yet.

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s

%d bloggers like this: