मी मनात काही ठेवत नाही


अमुक अमुक माणसाने तमुक तमुक प्रसंगी इतका त्रास दिला…काय काय बोलले असतील म्हणून सांगू? तोडायला वेळ नाही लागत, जोडायला जन्म लागतो. डोळ्यातन पाणी काढाल अक्षरशः. तरी
मी मनात काही ठेवत नाही……
मी मनात काही ठेवत नाही म्हणताना त्या ‘काही’ मध्ये किती काय काय साठवलेलं घुसळून वर आलेलं असत. याची पुसटशी सुद्धा जाणीव बोलणार्या माणसाला जराही नसते. बर्याचदा ऐकणारा सुद्धा डोळ्यातल्या पाण्यात वाहून गेलेला असतो. कदाचित तो हेच वाक्य हक्काने वापरण्याची बेगमी करत असतो. “त्यावेळी मी त्याला इतक समजून घेतलं आणि आज बघा..मी मनात काही ठेवत नाही पण…”
“अमुक तमुक बोलतो पण त्याच्या मनात काही नसत.” मग कुठून बोलतात?
खरच असतो का आपण इतके शुद्ध संत? गाळलेल पाणी वेगळ आणि निवळलेल वेगळ. बहुतेकदा नितळ पाण्याचा फक्त भासच असतो. जरा ढवळल की सगळा गाळ हा असा वर येतो आणि ज्या नितळ पणाला सिद्ध करायचं असत तेच गढूळ होऊन जात.

स्वतःशीच विसंगत असणारी अशी कितीतरी वाक्य रोज ऐकण्यात येतात. कधी कधी ती ऐकताना गम्मत वाटते आणि कधी कधी राग येतो. हे त्या त्या वेळी त्या त्या गोष्टीशी आपण किती जोडलेले आहोत तसं तसं बदलत जात. पण ह्या वाक्यांवर बोलण्याच्या भरात कधीच विचार केला जात नाही.

असंच अजून एक वाक्य म्हणजे ” माझी काही अपेक्षा नाही…पण…”. हा ‘पण’ अत्यंत घोळ घालणारा प्रकार आहे. ‘अपेक्षा’ कुठली हे सापेक्ष आहे. पण हा ‘पण’ त्या सगळ्या अपेक्षा अधोरेखित करतो हे अपेक्षित नसतच बहुतेकदा.

“दोष माझ्यातही आहेत..मी नाही म्हणत नाही..पण…” पुन्हा ‘पण’. पण काय?
१. माझ्यातले दोष मी शुद्धी करून घेतल्यामुळे गुणात बदलले आहेत?
२. माझे दोष क्षम्य आहेत कारण ते ‘माझे’ दोष आहेत?
३. माझं वकील पत्र साक्षात श्रीहरी ने घेतलाय?
४. माझ ते कुसळ आणि तुझ तेव्हढ मुसळ?
नक्की काय म्हणायचं असत? फक्त मान्य केल्याने नाहीसे होतात का दोष?

ह्या सगळ्यातून मला जाणवत ते एकच. आपण कधीच स्वतःला आहोत तसे स्वीकारायला तयार नसतो.
पण त्यातही एक समाधान मात्र आहेच कि वर्षानुवर्ष आपल्याला शिकवलेली असतात ‘आदर्श’ माणसाची लक्षण. मनोमन आपल्यालाही ठावूक असत आणि लोकांनाही की आपण तसे नाहीच. पण तरी तसे असण्याची / किंवा किमान लोकांना तसे भासण्याची सुप्त महत्वाकांक्षा असेल कुठेतरी मनात म्हणून…पण आपण माणूस असण्याच्या जवळ जात असतो नक्की.

Advertisements
    • Gauri
    • मे 25th, 2011

    “अमुक तमुक बोलतो पण त्याच्या मनात काही नसत.” मग कुठून बोलतात?
    atishay uttam vakyarachana! khup patal

    • Anonymous
    • मे 26th, 2011

    २. माझे दोष क्षम्य आहेत कारण ते ‘माझे’ दोष आहेत?

    तुम्ही टाळलेला पर्याय क्रमांक ५.
    ५. माझे दोष क्षम्य आहेत कारण त्यांची तीव्रता तुलनेनी फार कमी आहे.

    मी सहसा बोलत नाही पण … हे वाक्य सहसा ‘सतत बोलणारे’ लोकच आत्मसमर्थनार्थ वापरतात, म्हणून तुमची पोस्ट आवडली. पण, पण, पण त्या ‘पण’ चा वापर योग्य ठिकाणीही ‘पण म्हणून तुटेल इतकं ताणू नको’ असाही होतो.

  1. No trackbacks yet.

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s

%d bloggers like this: