अस होत का कधी? जुन्या खुणा बघून?


अस होत का कधी? जुन्या खुणा बघून? शेजारच्या काकांना अचानक खूप म्हातार झालेलं बघून? धुंदीत जगताना गेल्या काळाशी नाळ सांगणा-या एखाद्या खांबावर आपटून?
_________

सूर्य पिवून क्षण क्षण जिंकून दमून भागून दिवस जेव्हा
अलिशान रंगीत संध्याकाळ उशाशी घेऊन कलंडला
तेव्हा उशापायथ्याशी येऊन बसल्या गेल्या दिवसांच्या सावल्या…
काळाचे रंगीत फुटके तुकडे, kaliedoscope मधल्या सारखे
आणि काही फाटकी पानं, जुन्या डायरीतली वा-याने फडफडत आलेली.
पटकन उचलून वास घ्यावा, जोडून पाहावी पूर्ण होते का ती अर्धवट राहीलेली कविता…
हो आणि पाण्यावरचे रंग विरघळत तळाशी बसले हळू हळू आणि
वर आली काही प्रतिबिंब ओथंबलेली; जणू मागच्या जन्मातली,
तो डाव्या खांद्यावरचा तिळ बघून ओळखीचं हसणारी
सगळ सगळ कवटाळून पुन्हा उगवून यावं आणि निसटलेलं बरंच काही
बरोबर घेऊन जगावं म्हटलं तर
ती रंगीत संध्याकाळ डोळ्यापुढे मिट्ट काळोख फासून त्याच काळोखात हरवून गेली

आणि शरीराच्या कुठल्याशा भागात असणारी मन नावाची जागा हळवी हळवी होत रात्रभर ठसठसत राहिली.

Advertisements
    • Yogesh
    • सप्टेंबर 12th, 2011

    kuthun suchata re tula evdha chhan….. tooooo god 🙂

  1. No trackbacks yet.

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s

%d bloggers like this: